Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Αγάπη να εύχεσαι να είναι μικρός ο δρόμος

          Έρωτα, ακόμα κι αν δεν το γνωρίζεις (που αμφιβάλω) σε κυνηγούσα καιρό και τώρα σε βρήκα. Στο πιο απίθανο μέρος, στο πιο απαγορευμένο. Αιφνιδιαστικός όπως πάντα. Για άλλη μια φορά εσύ ήρθες και μου μίλησες. Αυτά τα πέντε πρώτα λεπτά που σου φτάνουν μέχρι να συμπαθήσεις κάποιον.
          Σκληρό, αγέροχο στυλ, αυστηρό, σοβαρό. Το άκρως αντίθετο με εμένα. Με ένα χαμόγελο στα χείλι κολλημένο, με την χαζομάρα, το πείραγμα... Όμως μια παροιμία αυτό δεν λέει? Ότι τα ετερώνυμα έλκονται.
          Μα αυτή τη φορά δεν είσαι τόσο. Έχουμε πιο πολλά κοινά από τις προηγούμενες φορές. Γι' αυτό τα κατάφερα και πέρασα μέσα στο σπίτι σου χωρίς να μου κλείσεις την πόρτα για εκατοστή φορά. Με άφησες γιατί κάτι βρήκες κι εσύ.
          Μπορεί να μην βρήκες αυτό που έψαχνες, αυτό που θεωρείς κατάλληλο, ίσως να μην με αγαπάς καν όσο εγώ ή τέλος πάντων να είσαι ερωτευμένος όσο εγώ... είναι αρχή ακόμα. Κι όπως λες η αγάπη έρχεται με τον καιρό.
          Μα εγώ δεν έχω γνωρίσει ποτέ αγάπη. Αν τα συναισθήματά μου τα ονομάζεις έρωτα τότε ή μόνο ερωτεύομαι ή (τώρα που το σκέφτομαι) αγαπάω με την ίδια ένταση που ερωτεύομαι.
          Κυνηγητό μέχρι τελευταία στιγμή. Κυνηγητό και τώρα. Να σε κατωχηρώσω. Να γίνεις ο Έρωτας ο δικός μου. Να μην πετάξεις βέλη αλλού. Να σε εντυπωσιάσω. Να σε κατακτήσω. Κάθε μέρα, με άγχος, με προσμονή. Χωρίς να ζητάω τίποτα παρά μόνο την αγάπη σου. Από έρωτας να μεταλαχθείς. Δεν χρειάζεται ούτε να με εντυπωσιάσεις, ούτε να με κατακτήσεις. Το έχεις κάνεις ήδη.
          Κι αν αυτό το λες ευκολία, εγώ το λέω απλά με το όνομά του. Κεραυνοβόλος έρωτας. Με την έλειψη του φλερτ βέβαια. Αλλά τι να κάνουμε? Ο καθένας ερωτεύεται διαφορετικά.
          Και επειδή ξέρω ότι τα λόγια δεν σε πείθουν κι ότι φοβάσαι τις σχέσεις, τότε εγώ ακόμα θα συνεχίσω να σε κυνηγάω. Να σε φλερτάρω... Όμως είναι το πιο δύσκολο. Κομπλάρω. Παγώνω. Με πιάνεις απροειδοποίητο σε κάθε σου ερώτηση. Με δοκιμάζεις ή προσπαθείς να καταλάβεις αν θες να είμαστε μαζί?
          Κι αν το χαμόγελό σου με μπερδεύει, τότε τα μάτια σου είναι οι πιο ασφαλές φυλακές για ένα μυστικό. Πανέμορφα αλλά καγκελόπορτες. Δεν αποκαλύπτουν τίποτα. Μόνο λάμπουν και με κοιτάνε. Εκεί. Να βυθίζομαι, να αποσυντονίζομαι και εσύ να φεύγεις.
          Δεν σου κάνω? Δεν θες? Δεν ξέρεις τι θες? Φοβάσαι. Μα ξέρεις ότι βαδίζουμε στον ίδιο δρόμο κι ας ψάχνουμε διαφορετική οδό. Φανερώσου, αφέσου και άσε να δούμε που θα πάμε. Εξάλλου και εμένα η πρώτη μου φορά είναι που αφήνω το γνωστό το μονοπάτι και για χάρη σου τολμώ να πάω από το δύσβατο βουνό.
          Με λαχτάρα για το αύριο. Σε καληνυχτώ!