Και εκεί που λες ότι τα έχεις όλα υπο έλεγχο ή έστω ότι ελέγχεις τα περισσότερα. Εκεί που έχεις βάλει σε μια ικανοποιητική τάξη τα πράγματά σου... Εκεί που είχες πει ότι όλα είναι καλά ως εδώ θα κάτσω λίγο να αναπαυθώ...
Μπάμ! Και αυτό που δεν περιμένεις σε χτυπάει κατακέφαλα. Κέντρο όμως!!!
Σου έρχεται ξαφνικά. Είτε θα πονέσει είτε θα γλυκαθείς. Εξαρτάται πως θα το διαχειριστείς και τι θα το ακολουθήσει.
Έτσι συνέβει σε εμένα. Ενάμιση χρόνος συμβιβασμός με τον εαυτό μου, τα θέλω του, τα πιστεύω του, αρκούσε μόνο το συναίσθημα του Έρωτα για να τα γκρεμίσει όλα. Όλα όμως!
Πρωτάρης όπως ήμουνα δεν ήξερα καλά τους κανόνες και τις κινήσεις. Δεν ήξερα πως παίζεται. Δεν το είχα μάθει. Δεν ενδιαφέρθηκα. Δεν έτυχε. Δεν τόλμισα ποτέ. Αλλά να που ήρθε. Και έπρεπε ή καλύτερα ήταν η ώρα να το αντιμετωπίσω. Γιατί τον έρωτα τον έψαχνα χρόνια. Ήταν ένα απωθημένο που είχε συμβιβαστεί να μείνει θαμμένο. Και είναι και η αχίλειος πτέρνα μου. Και από όλα τα άλλα αυτό ηταν που με χτύπησε από το πουθενά.
Ίσως στην κατάλληλη στιγμή ίσως όχι. Το μόνο που ξέρω είναι ότι είχα δουλέψει άλλα πράγματα μέσα μου για το τι θέλω στη ζωή μου, ποιους φόβους έχω, ποιους θα αντιμετωπίσω, ποια πράγματα με κρατάνε πίσω και ποια πρέπει να αντιμετωπίσω...
Απροετοίμαστος από αυτό το κύμα του έρωτα και συναισθηματικά, προσωπικά, πρακτικά ανίκανος να το αντιμετωπίσω νίκησαν δύο πόθοι. Ο ένας φυσικά του να ζήσω επιτέλους έναν έρωτα. Ο άλλος είναι αυτό που με ώθησε. Και τι εννοώ? Απο την αρχή ξεκινώντας, στη ζωή μου έχω χάσει πολλά. Έχω ζήσει λίγα. Ο χαρακτήρας μου με κράτησε πίσω. Και αυτό που συνέβει ήταν μεγαλύτερο από αυτά που είχα σκεφτεί. Δεν είχα σκεφτεί αυτόν τον τρόπο εμφάνισής του. Δεν ήμουν έτοιμος. Ανέτρεψε την συμφωνία που είχα κάνει με τον εαυτό μου για το πως θα κινηθούν τα πράγματα μέχρι τον Ιούνιο του 2013.
Όμως ο πόθος του να μην χάσω άλλες ευκαιρίες, να μην κολλώσω ξανά, να σταματίσω να είμαι χέστης... μου ψιθύρισε, όχι πάλι. Αν δεν το κάνεις θα χάσεις μεγάλη ευκαιρία. Θα χάσεις εμπειρία.
Αυτό ήταν που με έκανε και έσφιξα τα χέρια, έκανα μεταβολή ένα εκατοστό πριν ανοίξω την πόρτα να φύγω και γύρισα να δώσω ένα φιλί. Μιλάμε για φιλί όμως!
Φιλί... και μετά... μετά έγινα ντροπαλός. Κρύφτηκα σε μια αγκαλιά, χαζοπέταξα μια κουβέντα, έδωσα άλλο ένα φιλί και έφυγα φουριόζος.
Σημασία δεν έχει το τι έχει γίνει στη συνέχεια... θα γραφτούν κι αυτά στην ώρα τους (κάποια ήδη έχουν γραφτεί στην προσωπική σελίδα στο fb).
Το ηθικό δίδαγμα μέσα από αυτό το post που μιλάει για τον έρωτα δεν είναι αυτό αλλά το πως στην ζωή σου έρχονται κάποια πράγματα εξ ουρανού. Και έρχονται στιγμές άσχετες, στιγμές δύσκολες, στιγμές που δεν μπορείς να τα αντιμετωπίσεις. Έρχονται σε στιγμές που έχεις βάλει τους δήθεν ισχυρούς θεσμούς και τα αυστηρά όρια. Σου ανατρέπουν τις κοσμοθεωρίες και μένεις ... "άφωνος".
Αυτό που πρέπει εσύ να κάνεις είναι να ξέρεις τι θέλεις και τι ζητάς. Όχι ότι ήξερα εγώ, αλλά σίγουρα είχα μια ιδέα. (Γιατί ακόμα δεν ξέρω τι θέλω, τι κάνω και που πάω. Ένας μικρός κι ανώριμος ενήλικας που δεν αποφασίζει να μεγαλώσει)... Αλλά επειδή είχα βάλει κάτω και είχα δει προς τα που κλίνω... μπόρεσα και το αντιμετώπισα, το έζησα, το διεκδίκησα και προσπαθώ να το κάνω όσο καλύτερο γίνεται.
Μπάμ! Και αυτό που δεν περιμένεις σε χτυπάει κατακέφαλα. Κέντρο όμως!!!
Σου έρχεται ξαφνικά. Είτε θα πονέσει είτε θα γλυκαθείς. Εξαρτάται πως θα το διαχειριστείς και τι θα το ακολουθήσει.
Έτσι συνέβει σε εμένα. Ενάμιση χρόνος συμβιβασμός με τον εαυτό μου, τα θέλω του, τα πιστεύω του, αρκούσε μόνο το συναίσθημα του Έρωτα για να τα γκρεμίσει όλα. Όλα όμως!
Πρωτάρης όπως ήμουνα δεν ήξερα καλά τους κανόνες και τις κινήσεις. Δεν ήξερα πως παίζεται. Δεν το είχα μάθει. Δεν ενδιαφέρθηκα. Δεν έτυχε. Δεν τόλμισα ποτέ. Αλλά να που ήρθε. Και έπρεπε ή καλύτερα ήταν η ώρα να το αντιμετωπίσω. Γιατί τον έρωτα τον έψαχνα χρόνια. Ήταν ένα απωθημένο που είχε συμβιβαστεί να μείνει θαμμένο. Και είναι και η αχίλειος πτέρνα μου. Και από όλα τα άλλα αυτό ηταν που με χτύπησε από το πουθενά.
Ίσως στην κατάλληλη στιγμή ίσως όχι. Το μόνο που ξέρω είναι ότι είχα δουλέψει άλλα πράγματα μέσα μου για το τι θέλω στη ζωή μου, ποιους φόβους έχω, ποιους θα αντιμετωπίσω, ποια πράγματα με κρατάνε πίσω και ποια πρέπει να αντιμετωπίσω...
Απροετοίμαστος από αυτό το κύμα του έρωτα και συναισθηματικά, προσωπικά, πρακτικά ανίκανος να το αντιμετωπίσω νίκησαν δύο πόθοι. Ο ένας φυσικά του να ζήσω επιτέλους έναν έρωτα. Ο άλλος είναι αυτό που με ώθησε. Και τι εννοώ? Απο την αρχή ξεκινώντας, στη ζωή μου έχω χάσει πολλά. Έχω ζήσει λίγα. Ο χαρακτήρας μου με κράτησε πίσω. Και αυτό που συνέβει ήταν μεγαλύτερο από αυτά που είχα σκεφτεί. Δεν είχα σκεφτεί αυτόν τον τρόπο εμφάνισής του. Δεν ήμουν έτοιμος. Ανέτρεψε την συμφωνία που είχα κάνει με τον εαυτό μου για το πως θα κινηθούν τα πράγματα μέχρι τον Ιούνιο του 2013.
Όμως ο πόθος του να μην χάσω άλλες ευκαιρίες, να μην κολλώσω ξανά, να σταματίσω να είμαι χέστης... μου ψιθύρισε, όχι πάλι. Αν δεν το κάνεις θα χάσεις μεγάλη ευκαιρία. Θα χάσεις εμπειρία.
Αυτό ήταν που με έκανε και έσφιξα τα χέρια, έκανα μεταβολή ένα εκατοστό πριν ανοίξω την πόρτα να φύγω και γύρισα να δώσω ένα φιλί. Μιλάμε για φιλί όμως!
Φιλί... και μετά... μετά έγινα ντροπαλός. Κρύφτηκα σε μια αγκαλιά, χαζοπέταξα μια κουβέντα, έδωσα άλλο ένα φιλί και έφυγα φουριόζος.
Σημασία δεν έχει το τι έχει γίνει στη συνέχεια... θα γραφτούν κι αυτά στην ώρα τους (κάποια ήδη έχουν γραφτεί στην προσωπική σελίδα στο fb).
Το ηθικό δίδαγμα μέσα από αυτό το post που μιλάει για τον έρωτα δεν είναι αυτό αλλά το πως στην ζωή σου έρχονται κάποια πράγματα εξ ουρανού. Και έρχονται στιγμές άσχετες, στιγμές δύσκολες, στιγμές που δεν μπορείς να τα αντιμετωπίσεις. Έρχονται σε στιγμές που έχεις βάλει τους δήθεν ισχυρούς θεσμούς και τα αυστηρά όρια. Σου ανατρέπουν τις κοσμοθεωρίες και μένεις ... "άφωνος".
Αυτό που πρέπει εσύ να κάνεις είναι να ξέρεις τι θέλεις και τι ζητάς. Όχι ότι ήξερα εγώ, αλλά σίγουρα είχα μια ιδέα. (Γιατί ακόμα δεν ξέρω τι θέλω, τι κάνω και που πάω. Ένας μικρός κι ανώριμος ενήλικας που δεν αποφασίζει να μεγαλώσει)... Αλλά επειδή είχα βάλει κάτω και είχα δει προς τα που κλίνω... μπόρεσα και το αντιμετώπισα, το έζησα, το διεκδίκησα και προσπαθώ να το κάνω όσο καλύτερο γίνεται.
Διπλό μάθημα: Πρώτον Εκεί που κάθεσαι βολεμένος, όλα θα έρθουν τούμπα.
Δεύτερον Μην αφήνεις την ζωή σου να χάνεται εξαιτίας κάποιων φόβων.
