Αντίθετη διαδικασία θανάτου [μικρή ιστορία]

- Και τώρα τι θα γίνει?
--Τι εννοείς ψυχή μου?
-Τι θα μου συμβεί?
--Α! Τώρα αρχίζει το ωραίο.
- Δηλαδή?
--Δηλαδή, θα αγαπηθείς.
- Μα ήδη με αγαπάς εσύ.
--Αυτό είναι αλήθεια. Μα εκεί είναι διαφορετικά.
-Ποιος θα με αγαπάει?
--Άνθρωποι. Πολλοί. Και κυρίως δύο.
- Και τί άλλο?
-- Θα σε φροντίζουν, θα σε προσέχουν.
-Θα μου συμβεί τίποτα κακό?
-- Ίσως αλλά όχι επίτηδες., Αυτοί θα προσπαθήσουν να το αποτρέψουν αλλά δεν θα είναι πάντα στο χέρι τους..
-Θα με παρατήσουν?
-- Ποτέ!
-Και αν δεν τους αρέσω?
-- Θα σε λατρέψουν.
-Αν δεν τους συμπαθήσω εγώ?
-- Αυτό είναι αδύνατο. Θα τους βάλεις μέσα στην καρδιά σου και δεν θα μπορείς να ζήσεις χωρίς αυτούς.
- Θα βαρεθώ?
-- Καθόλου.
-Και τι άλλο? Πες μου κι άλλα.!
-- Θα μάθεις νέα πράγματα. Κάποια καλά κάποια κακά. Θα σε διδάξουν... Θα σε κάνουν άνθρωπο.
-Μμμ... Μάλιστα... Μα δεν θέλω να σε χάσω.
--Δεν θα με χάσεις! Θα με έχεις πάντα δίπλα σου. Είτε το ξέρεις, είτε το νιώθεις, είτε όχι. είτε δεν θα με θέλεις, εγώ θα είμαι πάντα δίπλα σου.
...
- Ήρθε η ώρα?
-- Νομίζω πως ναι. Σε περιμένουν.
-Υπάρχει φασαρία πολύ. Φοβάμαι.
--Φασαρία γίνεται γιατί ανυπομονούν. Και σε πριμένουν. Όλοι αυτοί είναι για να μην πάθεις τίποτα.
- Τι πρέπει να κάνω την πρώτη στιγμή?
--Απλα... κλάψε!!!