Τρίτη 17 Απριλίου 2012

Οι αξίες της ζωής μου

     Όταν πριν λίγο καιρό άρχισα να κάνω παρέες και να βγαίνω πιο συχνά από το σπίτι και να αφήνω την τηλεόραση πάντα κλειστή, κατάλαβα πόσα χρόνια ζωής έχασα. Όλα τα εφηβικά μου χρόνια χάθηκαν. Βγήκα ελάχιστες φορές και δεν έχω καμιά ανάμνηση ή εμπειρία να διηγηθώ από την εφηβεία. Μερικές φορές για να καταλάβεις και να κατανοήσεις τι κάνεις πρέπει να το μάθεις με τον κακό τρόπο. Σκληρό αλλά αλήθεια. Έτσι όταν συνηδητοποίησα, λόγω ενηλικίωσης, άρχισα να βλέπω αλλιώς τον τρόπο που θέλω να περνάω με τις φίλες μου.
     Ένας θάνατος ενός συγγενικού προσώπου, στην εφηβεία μου, με έκανε να δω την ζωή με άλλα μάτια. Να εκτιμήσω διαφορετικά την ίδια την ζωή και το κάθε της λεπτό. Την στιγμή που σου δίνει και την μαγεία που υπάρχει σε αυτήν.
     Στην ζωή μου ποτέ δεν είχα καλή σχέση με το χρήμα. Αν και για κάποιο διάστημα ήμουν φιλοχρήματος και το μόνο που σκεφτόμουν ήταν πως να αποκτήσω πολλά, καταβάθος δεν με ένοιαζε και τόσο. Δηλαδή το σκεφτόμουν μόνο ως για το πως θα ζήσω... Όχι να μου καθορίζει την ζωή. Όταν συναντώ άτομα που κοκορεύονται για τα λεφτά τους ή για το τι αγοράζουν με αυτά δεν μπορώ παρά να αντιδράσω και να τους κοροϊδέψω. Λόγω της ηλικίας μου έρχομαι σε επαφή μόνο με νέα παιδιά, που δεν μπορεί παρά να τα έχουν βρει έτοιμα από τους γονείς τους... Τους λυπάμαι πραγματικά και τους το λέω όταν είναι απαραίτητο.
     Επίσης, όσο τηλεόραση να έβλεπα και όσο showbiz να παρακολουθούσα κατάφερα να αντισταθώ στο τρυπάκι του φαίνεσθαι. Αν και φαντασιώθηκα τα φλας, τις κολακείες και τα κοπλιμέντα, αντιστάθηκα από το να γίνω μια κινούμενη διαφήμιση γνωστών επώνυμων ρούχων. Μάλιστα τώρα πια όταν κάποιος μου επιδεικνύει την φίρμα των ρούχων του αντιδράω με ύφος και γκριμάτσα χλευασμού και τον συγχαίρω για τον τρόπο που χάλασε τα λεφτά του και πόσο χαρούμενο τον κάνει ότι τώρα μπορεί να "δείχνεται".
     Τώρα πια ξέρω σε τι πρέπει να δίνω αξία στην ζωή και κάθε φορά που ακούω να λένε, αυτά που εγώ καθιέρωσα στην ζωή μου, στην τηλεόραση νιώθω λίγο υπερήφανος που έχω τέτοιες αξίες πριν "χτυπίσει" η κρίση. Χαίρομαι που δεν περίμενα να έρθω σε καταστάσεις άλλων ανθρώπων για να καταλάβω για το τι αξίζει πραγματικά.
     Για μένα αξία έχει να είμαι με τους φίλους και τις φίλες μου. Δεν με ενδιαφέρει το που. Δεν κάθομαι να γκρινιάξω για το μέρος. Απλά θέλω να βρεθώ μαζί τους και θα ευχαριστηθώ την στιγμή που τους έχω δίπλα μου. Επίσης δεν με νοιάζει το να πάω σε κάποιο μαγαζί, σε κάποια καφετέρεια σε κανα καινούργιο κλαμπ. Δεν έχω κανένα πρόβλημα να περπατήσουμε με τις ώρες δίπλα στην παραλία ή στα στενά του θησίου... Θα μπορούσα με την ίδια ευχαρίστηση να κάθομαι μέσα σε ένα αμάξι και να χαζεύω μια υπέροχη θέα από το βουνό. Με νοιάζει μόνο να είμαι δίπλα στους ανθρώπους που αγαπώ και με αγαπάνε και να ανταλλάσουμε συναισθήματα.
     Αξία για μένα έχει η Μητέρα Φύση. Δεν εντυπωσιάζομαι από κλασάτα μαγαζιά, αμάξια, ρούχα, εκδηλώσεις. Προτιμώ να ξαπλώσω χειμωνιάτικα στην αμουδιά με τρία μπουφάν (ναι, το έχω κάνει) παρά να πάω κάπου που θα είναι μια πενηντραριά νέοι να υποδύονται κάτι που δεν είναι. Προτιμώ από το να μου προτείνει ένας φίλος μου να πάω να παίξω στον υπολογιστή ή στο p.s, να του προτίνω να πάμε για μπάσκετ ακόμα και αν πλησιάζουν μαύρα σύννεφα. Ή για περμάτημα ακόμα και αν πρόκειται να μας σηκώσει ο αέρας.
     Αξία δίνω στα συναισθήματα. Δεν με ενδιαφέρουν τα λόγια, τα δώρα ή οποιεσδήποτε ευγενικές πράξεις. Με ενδιαφέρει να απορροφήσω την κατάλληλη στιγμή τα συναισθήματα που θα εκπέμψει ο φίλος μου την ανάλογη στιγμή. Με ενδιαφέρει να πιάσω το μήνυμα σε μια στιγμή απόλυτης ησυχίας και ηρεμίας.
     Προτιμώ να μαζευτώ στο σπίτι κάποιου να κάτσουμε στο μπαλκόνι ή κλεισμένοι μέσα στο δωμάτιο χαζεύοντας το ταβάνι και συζητώντας, ή να παίξουμε κάποιο επιτραπέζιο που θα μας κρατήσει σε επαφή από το να δω μια ταινία ή μια σειρά. Ανεξάρτητα αν αυτή η ταινία, σε περίπτωση που είναι κοινωνκή, θα με κάνει να σκεφτώ κάποια πράγματα, θα μου στερίσει δύο ώρες από την επαφή με τον φίλο μου που σίγουραδεν θα τις αναπληρώσουμε μετά την ταινία συζητώντας για τις σκέψεις μας μόνο δέκα λεπτά πριν το λήξουμε.
     Το να καπνίσω, το να πιω ποτό ή κάποια ουσία δεν με ευχαριστεί το ίδιο με το να ξέρω ότι κάθε μέρα ξυπνάω. Αναπνέω. Ανοίγω τα μάτια μου. Σκέφτομαι. Αφουγκράζομαι. Κινούμαι. Βλέπω. Φωνάζω. Μιλάω. Αγαπώ. Αισθάνομαι. Κάθε πρωί που ξυπνώ και κάθε βράδυ που πέφτω για ύπνο ευχαριστώ την ζωή που με κρατάει άλλη μια μέρα εδώ και μου προσφέρει απλόχερα ότι μαγικό υπάρχει πάνω της. Και κάθε πρωί ή βράδυ που ξέρω ότι κάτι έχασα, κάτι δεν το έζησα και δεν το εκτίμισα, στεναχωριέμαι και θλίβομαι που δεν ρούφιξα την ευκαιρία.
          --   Η ζωή είναι η Αξία! Δώστε πρώτα σε αυτήν σημασία και μετά σε όλα τα άλλα...  --
    

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου