Τι γίνεται όταν όλα στη ζωή σου είναι για άλλη μια φορά θολά? Όταν δεν ξέρεις ποιον δρόμο να διαλέξεις και πως να διεκδικήσεις αυτά που θέλεις? Όταν όλα φαίνονται εμπόδιο και εναντίον σου? Όταν όλα γύρω σου σε ακυρώνουν?
Ψάχνοντας στην ζωή σου μια απάντηση. Στα βιβλία, στους ανθρώπους... Κάπου, κάποιος να την έχει. Με την ελπίδα πάντα ότι υπάρχει. Κι αν δεν, κυνηγάς κάτι άπιαστο. Ή μάλλον κάτι φτιαχτό. Και αν την ζωή την φτιάχνεις, το τολμάς?
Πως να επιλέξεις κάτι που δεν ξέρεις αν έχεις τη δύναμη να αντιμετωπίσεις τις συνέπειες της επιλογής σου?
Με συνανθρώπους γύρω σου που μοιάζουν με έρμαια της φύσης σε αναμονή να σε κατασπαράξουν και να σε εξαφανίσουν από τον δρόμο τους αν χρειαστεί. Να σου διαλύσουν τα όνειρα ωσάν χαιρέκακοι γιατί απλά και τα δικά τους διαλύθηκαν.
Με τους δικούς σου ανθρώπους που στα καλά είναι πάντα δίπλα σου και προσφέρουν εθελοντική βοήθεια αλλά όταν θα χρειαστείς μια σοβαρή βοήθεια για μια κρίσιμη επιλογή θα σου πετάξουν το μπαλάκι με την δικαιολογία να μην πάρουν μέρος σε μια ίσως καταστροφική απόφαση.
Μη γνωρίζοντας το μέλλον αλλά και με ανθρώπους που σ'αγαπάνε αλλά ίσως τους πέσει πολύ που να βρεις το θάρρος. Για το οτιδήποτε.
Και πως να βρεις τον εαυτό σου. Όταν η ίδια η ζωή σε διαψεύδει και σου φέρνει τα πάνω κάτω μέχρι το επόμενο πετάρισμα του βλεφάρου, πως μπορείς να είσαι συγκεκριμένος. Πως να βάλεις κανόνες? Κι αν κουράζεσαι σε κάθε ανατροπή να θέτεις νέα δεδομένα? Γιατί η ζωή να τρέχει και να παίζει με τους δικούς της ρυθμούς?
Ζωή με ρίσκο. Ή σκέτο ζωή. Αυτό είναι η ζωή? Το να μην ξέρεις που πατάς και το που βρίσκεσαι? Ή έτσι έγινε... Έτσι την έκαναν. Γιατί να μην είναι χαλαρή, με τα γεγονότα που θες, να γίνονται όπως θες ή να μπορείς να ελέγξεις κάθε τι παράξενο και άσχημο. Να το διαχειριστείς.
Όλα πια φαντάζουν μετέωρα που με αφήνουν να αιωρούμε γύρω γύρω με κίνδυνο ξαφνικά να πέσω. Και το χτύπημα δεν θα είναι καλό. Όταν όλα γυρίζουν εγώ θέλω μια μικρή στάση. Να επαναπροσδιοριστώ. Μα μάλλον θα πρέπει να το κάνω σε συχρονισμό με την πραγματικότητα.
Τελικά την ζωή κάνει να την αναλύεις ή είναι καλύτερο να την περνάς για ένα παιχνίδι?
Μια νέα εποχή αρχίζει. Ή μάλλον νέος κύκλος. Μπορεί να μην είναι και νέος. Τώρα που το ξανασκέφτομαι ξαναγύρισα σε ένα ίδιο σημείο. Το σημείο που ήμουν πριν αρχίσω αυτό το blog . Που είχα βαρεθεί τον εαυτό μου, δεν τα πήγαινα καθόλου καλά μαζί του και που στο τέλος έκατσα και τα βρήκα. Αλλά ύστερα από ένα χρόνο και κάτι γυρίσαμε στα ιδιά... Ας είναι λοιπόν... Ένας κύκλος ακόμα!
(κάποια μέρα θα επανέρθω στο τελευταίο ερώτημα!)
Ψάχνοντας στην ζωή σου μια απάντηση. Στα βιβλία, στους ανθρώπους... Κάπου, κάποιος να την έχει. Με την ελπίδα πάντα ότι υπάρχει. Κι αν δεν, κυνηγάς κάτι άπιαστο. Ή μάλλον κάτι φτιαχτό. Και αν την ζωή την φτιάχνεις, το τολμάς?
Πως να επιλέξεις κάτι που δεν ξέρεις αν έχεις τη δύναμη να αντιμετωπίσεις τις συνέπειες της επιλογής σου?
Με συνανθρώπους γύρω σου που μοιάζουν με έρμαια της φύσης σε αναμονή να σε κατασπαράξουν και να σε εξαφανίσουν από τον δρόμο τους αν χρειαστεί. Να σου διαλύσουν τα όνειρα ωσάν χαιρέκακοι γιατί απλά και τα δικά τους διαλύθηκαν.
Με τους δικούς σου ανθρώπους που στα καλά είναι πάντα δίπλα σου και προσφέρουν εθελοντική βοήθεια αλλά όταν θα χρειαστείς μια σοβαρή βοήθεια για μια κρίσιμη επιλογή θα σου πετάξουν το μπαλάκι με την δικαιολογία να μην πάρουν μέρος σε μια ίσως καταστροφική απόφαση.
Μη γνωρίζοντας το μέλλον αλλά και με ανθρώπους που σ'αγαπάνε αλλά ίσως τους πέσει πολύ που να βρεις το θάρρος. Για το οτιδήποτε.
Και πως να βρεις τον εαυτό σου. Όταν η ίδια η ζωή σε διαψεύδει και σου φέρνει τα πάνω κάτω μέχρι το επόμενο πετάρισμα του βλεφάρου, πως μπορείς να είσαι συγκεκριμένος. Πως να βάλεις κανόνες? Κι αν κουράζεσαι σε κάθε ανατροπή να θέτεις νέα δεδομένα? Γιατί η ζωή να τρέχει και να παίζει με τους δικούς της ρυθμούς?
Ζωή με ρίσκο. Ή σκέτο ζωή. Αυτό είναι η ζωή? Το να μην ξέρεις που πατάς και το που βρίσκεσαι? Ή έτσι έγινε... Έτσι την έκαναν. Γιατί να μην είναι χαλαρή, με τα γεγονότα που θες, να γίνονται όπως θες ή να μπορείς να ελέγξεις κάθε τι παράξενο και άσχημο. Να το διαχειριστείς.
Όλα πια φαντάζουν μετέωρα που με αφήνουν να αιωρούμε γύρω γύρω με κίνδυνο ξαφνικά να πέσω. Και το χτύπημα δεν θα είναι καλό. Όταν όλα γυρίζουν εγώ θέλω μια μικρή στάση. Να επαναπροσδιοριστώ. Μα μάλλον θα πρέπει να το κάνω σε συχρονισμό με την πραγματικότητα.
Τελικά την ζωή κάνει να την αναλύεις ή είναι καλύτερο να την περνάς για ένα παιχνίδι?
Μια νέα εποχή αρχίζει. Ή μάλλον νέος κύκλος. Μπορεί να μην είναι και νέος. Τώρα που το ξανασκέφτομαι ξαναγύρισα σε ένα ίδιο σημείο. Το σημείο που ήμουν πριν αρχίσω αυτό το blog . Που είχα βαρεθεί τον εαυτό μου, δεν τα πήγαινα καθόλου καλά μαζί του και που στο τέλος έκατσα και τα βρήκα. Αλλά ύστερα από ένα χρόνο και κάτι γυρίσαμε στα ιδιά... Ας είναι λοιπόν... Ένας κύκλος ακόμα!
(κάποια μέρα θα επανέρθω στο τελευταίο ερώτημα!)
ολοι παιρνούμε από φάσεις και σκαμπανεβάσματα..από κακές ψυχολογίες ..δε φταίμε εμείς..οι καταστάσεις μας επηρεάζουν... θα ξαναβρεις τους ρυθμούς σου...
ΑπάντησηΔιαγραφήάσχετο,αλλά μόλις διαβασα στο προφίλ σου στα βιβλία, και μένα μου αρέσουν το ανεμοδαρμένα ύψη και το φάντασμα της όπερας,δε τα διαβασα τα είδα στη τηλεοραση
επίσης,ήθελα να σε ρωτήσω αν έχεις προφίλ στο facebook?
να προσέχεις τον εαυτό σου, μην αφήνεις κανέναν και τίποτα να σε επηρεάζει
ελπίζω και εγώ να τους ξαναβρώ και να βρω και τις απαντήσεις που ψάχνω.
ΔιαγραφήΈχω προφίλ στο fb αλλά προσωπικό. Σε περίπτωση που θα ήθελες να με κάνεις add ή απλά να με δεις, σε λίγο καιρό θα φτιάξω και δεύτερο για το "κοινό" (που δεν έχω). Σε ευχαριστώ ;)
Οτι θέλεις εσύ...ή σε αυτό που έχεις τώρα ή στο νέο..αλλά αφού είναι προσωπικό , θα περιμένω στο νέο
Διαγραφήεγώ είμαι στο κοινό σου :)