Παρασκευή 22 Ιουνίου 2012

Καλοκαίρι (1)

     Η αγαπημένη εποχή για τον περισσότερο κόσμο. Η εποχή που όσο πάει κοντεύει να γίνει μισητή με την αφόρητη ζέστη. Είναι αυτοί οι λίγοι μήνες που το μυαλό μας ξεφεύγει, θέλει δεν θέλει, αλλάζουμε χαρακτήρα, νιώθουμε ζωντάνια.
     Είναι διάφορα αυτά που αγαπώ στο καλοκαίρι. Αγαπώ την ευχάριστη διάθεση που αποκτούν οι άνθρωποι. Αγαπώ την παραλία γεμάτη κόσμο, φωνές, βαβούρα (και κάθε κλασσική ελληνική οικογένεια με τα τάπερ της!). Το μεσημεριανό στο μπαλκόνι με παρέα. Τα αναρίθμητα παγωτά που σου δίνουν λίγα λεπτά δροσιάς. Τα χαλαρά απογεύματα που κάθεσαι είτε μόνος είτε με φίλους ιδρωμένοι σε έναν καναπέ με τον ανεμιστήρα να σας δροσίζει σε κάθε πέρασμά του από απέναντι και η έλλειψη κάθε σχεδίου για το βράδυ. Τα γεμάτα μαγαζιά με κάθε είδους συζητήσεις (νιώθω αισιόδοξος για τον φετινό τους τζίρο!! Ελπίζω να στηρίξουμε κάθε μαγαζί λίγο περισσότερο από ότι τον χειμώνα). Τους περιπάτους δίπλα στην θάλασσα ή σε έναν πλακόστρωτο δρόμο. Τα ξενύχτια. Ο χορός στα κλάμπ. Ο ερωτισμός που κρύβει κάποιο βράδυ του καλοκαιριού. Η τρέλα που δέρνει τον καθένα μας και δοκιμάζουμε χωρίς δεύτερη σκέψη κάθε τρελή εμπειρία που μας καρφώθηκε στο μυαλό. Οι πιο κρυφές εξομολογίσεις είτε αυτές γίνονται με την υποστήριξη του "αλκοόλ" είτε ευθύνεται ο ερωτισμός, όπως είπα και πιο πάνω.
     Δεν θα κουράσω άλλο γιατί γενικά το καλοκαίρι είναι όμορφο!!! Αλλά να τονίσω μερικά πράγματα που με εκνευρίζουν κι όλας:
    Οι ηλικιωμένοι που έρχονται για πρώτη φορά στο μαγαζί (οποιοδήποτε μαγαζί) έχουν κανονίσει να βγάλουν όλη την ξινίλα και παραξενιά δεν έβγαλαν στους συμπέθερους. Τους ηλικιωμένους πάλι που ένας Θεός ξέρει τι τους πιάνει το καλοκαίρι και παίρνουν το αυτοκίνητο μέσα στην κοσμοσυρροή και σε κάνουν να βλαστιμάς ό,τι σκεφτείς εκείνη την στιγμή. Μου την δίνουν οι γονείς που έχουν πάρει τα παιδιά τους σε μια μικρή εκδρομή και στο τέλος της ημέρας τα έχουν παρατήσει να σέρνονται από πίσω τους κλαίγοντας και ουρλιάζοντας με τους γονείς μπορστά απηυδισμένους. Τον κάθε τουρίστα (ντόπιος ή ξένος) που δεν σέβεται τον χώρο σου και δεν τον ενδιαφέρει να τον αφήσει όπως τον βρήκε.

Αυτά πάνω κάτω και συμπυκνωμένα... Α! να μην ξεχάσω ότι λατρεύω και τις μικρές, εκτός προγραμματισμού, εξορμίσεις. Οπότε όλο και σε κάποια γωνία θα σας παρατηρώ!"
     Έστω και καθυστερημένα, καλό καλοκαίρι να έχετε! Γεμίστε μπαταρίες (ακόμα και αν δουλεύεται, φορτιστείτε με τον ήλιο! - ούτε εγώ έχω πάει διακοπές για 4 χρόνια) και τα σοβαρά προβλήματα ξανά από χειμώνα. Κάντε τις τρέλες σας, ξαδώστε, ξεσκάστε, ερωτευτείτε, ανανεωθείτε. Και εξαφανίστε την καλοκαιρινή κρίση για καλό τους τουρισμού μας!

2 σχόλια:

  1. ΚΑΛΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ,, ΑΠΟΚΛΕΙΤΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ 20 ΧΡΟΝΩΝ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ! Η αλήθεια είναι ότι τώρα είμαι 20χρονών και 6 μηνών! ;)

      Διαγραφή